In april 1663 brak er voor John Ray een werkloze periode aan. Maar toen kwamen er een aantal vrienden hem ter hulp. Samen met Willughby, Bacon, en Skippon gaat hij op wereldreis. Deze onderneming duurt drie jaar. Daarna besluit hij te werken aan de systematisering van de gehele natuurlijke wereld. Om goed planten en dieren te kunnen bestuderen in hun natuurlijke omgeving bezoeken ze Frankrijk, Belgie, Nederland, Duitsland, Italie, Malta, Sicilie, Oostenrijk en Zwitserland. Ray was gefascineerd door elke nieuwe ervaring en publiceerde uiterst gedetailleerd elk detail van zijn reizen.
John Ray keerde terug naar Groot- Britannie in 1666, en spendeerde zes jaar in organisatie om zijn grote hoeveelheid gecollectioneerd materiaal te laten overbrengen. Nog voor zijn dood,Zal Ray systematische werken publiceren over planten, vogels, zoogdieren, vissen en insecten. In zijn publicaties bracht hij orde in de chaos van massa's benamingen die andere naturalisten gebruikten. Hij gebruikte voor het eerst een overzichtelijk systeem.
Ray verrichtte ook experimenteel werk in plantenontwikkeling en groei. Zijn onderzoek naar de ouderdom bij bomen werd goed ontvangen en leverde hem een zitje op bij de Royal Society of London. Een van eerste wetenschappelijke organisaties.
maandag 6 juli 2009
taxonomie deel 2
John Ray ( 1628-1704) is om drie redenen een wegbereider van het culturele klimaat waaruit de latere vegetarische bewegingen zijn ontstaan. Hij verenigde zijn liefde voor de natuur met de theologie waardoor de theologie aan dogmatisch gehalte verloor. Hij was daarnaast van mening dat de mens van nature een herbivoor is. Ten derde heeft Ray een " natuurlijke taxonomie" ontwikkeld waarop de latere evolutie-theorieen steunen. Zo heeft hij indirect bijgedragen aan de verkleining van het onderscheid tussen mens en dier. Deze drie bijdragen aan het vegetarisme komen ongeveer overeen met drie kwaliteiten die John Ray in zich verenigde. Hij was een vooraanstaand " naturalist"- hij wordt de vader van de plant-en dierkunde ( " natuurlijke historie") genoemd. Hij was verder een invloedrijk filosoof en theoloog.
John Ray, zoon van een Engelse smid, hield als kind al veel van de natuur. Vooral planten hadden zijn interesse. In 1644 ging hij studeren in Cambridge waar hij in korte tijd een expert werd op het gebied van wiskunde, " natural science", en talen. In 1660 werd hij beroepen tot priester van de Angelicaanse kerk. Op zijn reizen door Engeland en Europa verzamelde hij planten,dieren en stenen. Hij kreeg herkenning voor zijn plantenexperimenten en trad in 1667 toe tot een belangrijk wetenschappelijke vereniging, de Royal Society of London. Ray publiceerde over theologie, talen en " natuurlijke historie". Zijn verdiensten voor de biologie lagen vooral op het gebied van de systematiek. Ray zocht naar een natuurlijk classificatiesysteem. Hij classificeerde meer dan 18.000 soorten. Beroemd is zijn vergissing om walvissen bij de vissen onder te brengen. Maar zijn onderscheid tussen een en twee zaadlobbige bloemen bleek zeer succesvol.Ook op theologisch gebied zocht de zeer vrome Ray naar een "natuurlijk" systeem waarbij hij ervan uitging dat Gods wijsheid en macht in de schepping zichtbaar gemaakt konden worden langs wetrenschappelijk- observationele weg.
John Ray heeft met zijn taxonomisch werk de latere evolutietheorieen helpen voorbereiden. Maar door zijn combineren van empirisme en theologie moest hij wel een verklaring zien te vinden voor het mysterie van de fossielen. Zo zouden fossielen lusi naturea zijn, spelingen van de natuur, gevormd door een formatieve kracht die op de aarde had ingewerkt. Anderen beweerden dat God de fossielen zomaar voor zijn plezier had gemaakt en weer anderen zagen er mallen in voor levende organismen. Ook werd verondersteld dat fossielen het werk waren van de Duivel om de mensen bang te maken en te verwarren.
Ray hield vol dat fossielen eens levende wezens waren geweest. De fossielen zouden gevormd zijn tijdens de zondvloed en de scheppingsdaden toen God de aarde schiep uit de wateren. Ray dacht ook aan de invloed van vulkanen en aardbevingen. Maar hij schrok toch terug van de consequenties dat fossielen uitgestorven diersoorten konden zijn en dat de aarde dan veel ouder moest zijn dan de theologen beweerden. Deze mogelijkheid had Leonardo Da Vinci een eeuw eerder reeds voor waarschijnlijk gehouden. Ook dacht Leonardo dat de zondvloed onmogelijk de gehele aarde kon hebben getroffen. Zo ver als Da Vinci durfde Ray niet gaan. Hij heeft de brandende kwestie in vraagvorm overgedragen aan de generaties evolutionaire biologen na hem.
John Ray, zoon van een Engelse smid, hield als kind al veel van de natuur. Vooral planten hadden zijn interesse. In 1644 ging hij studeren in Cambridge waar hij in korte tijd een expert werd op het gebied van wiskunde, " natural science", en talen. In 1660 werd hij beroepen tot priester van de Angelicaanse kerk. Op zijn reizen door Engeland en Europa verzamelde hij planten,dieren en stenen. Hij kreeg herkenning voor zijn plantenexperimenten en trad in 1667 toe tot een belangrijk wetenschappelijke vereniging, de Royal Society of London. Ray publiceerde over theologie, talen en " natuurlijke historie". Zijn verdiensten voor de biologie lagen vooral op het gebied van de systematiek. Ray zocht naar een natuurlijk classificatiesysteem. Hij classificeerde meer dan 18.000 soorten. Beroemd is zijn vergissing om walvissen bij de vissen onder te brengen. Maar zijn onderscheid tussen een en twee zaadlobbige bloemen bleek zeer succesvol.Ook op theologisch gebied zocht de zeer vrome Ray naar een "natuurlijk" systeem waarbij hij ervan uitging dat Gods wijsheid en macht in de schepping zichtbaar gemaakt konden worden langs wetrenschappelijk- observationele weg.
John Ray heeft met zijn taxonomisch werk de latere evolutietheorieen helpen voorbereiden. Maar door zijn combineren van empirisme en theologie moest hij wel een verklaring zien te vinden voor het mysterie van de fossielen. Zo zouden fossielen lusi naturea zijn, spelingen van de natuur, gevormd door een formatieve kracht die op de aarde had ingewerkt. Anderen beweerden dat God de fossielen zomaar voor zijn plezier had gemaakt en weer anderen zagen er mallen in voor levende organismen. Ook werd verondersteld dat fossielen het werk waren van de Duivel om de mensen bang te maken en te verwarren.
Ray hield vol dat fossielen eens levende wezens waren geweest. De fossielen zouden gevormd zijn tijdens de zondvloed en de scheppingsdaden toen God de aarde schiep uit de wateren. Ray dacht ook aan de invloed van vulkanen en aardbevingen. Maar hij schrok toch terug van de consequenties dat fossielen uitgestorven diersoorten konden zijn en dat de aarde dan veel ouder moest zijn dan de theologen beweerden. Deze mogelijkheid had Leonardo Da Vinci een eeuw eerder reeds voor waarschijnlijk gehouden. Ook dacht Leonardo dat de zondvloed onmogelijk de gehele aarde kon hebben getroffen. Zo ver als Da Vinci durfde Ray niet gaan. Hij heeft de brandende kwestie in vraagvorm overgedragen aan de generaties evolutionaire biologen na hem.
zondag 5 juli 2009
boek
Een zeer goed boek omtrent het leven van Carl Linnaeus is dat van Margaret Jean Anderson.
Overzichtelijke informatie, in een niet te moeilijke overzichtelijke taal,met prachtige kleurenillustraties.
Overzichtelijke informatie, in een niet te moeilijke overzichtelijke taal,met prachtige kleurenillustraties.
taxonomie: deel 1
Bron Wikipedia:
Taxonomie is de wetenschap van het indelen.
Taxonomie ( taxon=groep) verwijst naar zowel de classificatie van dingen als naar de methode die aan de basis van deze classificatie ligt. Vrijwel alles kan taxonomisch worden ingedeeld. Plantengemeenschappen, dingfen,plaatsen, gebeurtenissen, enzovoort.
De taxonomie is een dynamisch systeem, dat steeds wordt aangepast aan de hand van nieuwe ontdekkingen en inzichten. Verschillende taxonomische indelingen kunnen naast elkaar bestaan, waardoor een bepaalde soort verschillend kan worden ingedeeld. Het niet eenduidig classificeren van een soort kan ontstaan door:
-Verschillende criteria op grond waarvan verschillende systemen worden ingedeeld.
-Verschiullende wetenschappelijke inzichten
-Foutief toepassen van de criteria, bijvoorbeeld door onzorgvuldige waarnemingen of onvoldoen de kennis
-Het door elkaar gebruiken van verschillende systemen
-Het handhaven van een wetenschappelijk verouderd systeem
Taxonomie is de wetenschap van het indelen.
Taxonomie ( taxon=groep) verwijst naar zowel de classificatie van dingen als naar de methode die aan de basis van deze classificatie ligt. Vrijwel alles kan taxonomisch worden ingedeeld. Plantengemeenschappen, dingfen,plaatsen, gebeurtenissen, enzovoort.
De taxonomie is een dynamisch systeem, dat steeds wordt aangepast aan de hand van nieuwe ontdekkingen en inzichten. Verschillende taxonomische indelingen kunnen naast elkaar bestaan, waardoor een bepaalde soort verschillend kan worden ingedeeld. Het niet eenduidig classificeren van een soort kan ontstaan door:
-Verschillende criteria op grond waarvan verschillende systemen worden ingedeeld.
-Verschiullende wetenschappelijke inzichten
-Foutief toepassen van de criteria, bijvoorbeeld door onzorgvuldige waarnemingen of onvoldoen de kennis
-Het door elkaar gebruiken van verschillende systemen
-Het handhaven van een wetenschappelijk verouderd systeem
vrijdag 3 juli 2009
kritiek van Buffon op Linnaeus deel 5 (einde)
Na een graad te hebben behaald in de medicijnen begon Linnaeus te werken in de botanische tuin van Uppsala. Zijn vroegste taxonomie waren gediagnosticeerde namen, hoewel ze later als onbruikbaar werden verklaard. Dit kwam omdat elke nieuwe soort die werd benoemd,met zich meebracht dat al zijn soortgenoten ook opnieuw moesten worden benoemd.
In 1740 begonnen Linnaeus en zijn studenten hun eigen bedenkingen en conclusies neer te schrijven. Een experiment met gemeenschappelijke en meer praktische manieren om te refereren naar individuele soorten.
In 1751 begon Linnaeus binomiale namen te gebruiken om de genus en de daaruit komende soort te representeren. Deze waren geinspireerd op " Renaissance kruiden" , volksnamen en bibliografische referenties. Linnaeus taxonomie bevatte Aristoteliaanse fysica en Christelijke theologie, het maakte de botanie toegangkelijk voor de gewone man en het was succesrijk door het feit dat het praktisch was en gemakkelijk in gebruik. De populariteit van Linnaeus taxonomie werd gereflecteerd in de vele botanische woordenboeken die gepubliceerd werden en zijn termen gebruikten, en het feit dat zelfs soorten monografieen en kinderboeken voorzien waren van een Linnaeus woordenschat.
De verschillende contexten waarin Buffon en Linnaeus werkte leidde tot verschillende opvattingen over de natuur. Het praktische succes van Linnaeus taxonomie en het feit dat zijn inzichten dominant waren in het Parijs na de revolutie,wist bij veel mensen op te reopen dat de aanvallen van Buffon misplaatst waren. Het feit alleen al dat hij het praktische van Linnaeus zijn systeem niet wou inzien, verklaart hoe hij in zijn eigen wereld leefde.
Bij buffon hebben we de natuurlijke historie die tot een wetenschap moest leiden gebaseerd op filosofische argumenten.
Terwijl het systeem van Linnaeus erop voorzien is, dat het als klassificatiesysteem gebruikt word.
In 1740 begonnen Linnaeus en zijn studenten hun eigen bedenkingen en conclusies neer te schrijven. Een experiment met gemeenschappelijke en meer praktische manieren om te refereren naar individuele soorten.
In 1751 begon Linnaeus binomiale namen te gebruiken om de genus en de daaruit komende soort te representeren. Deze waren geinspireerd op " Renaissance kruiden" , volksnamen en bibliografische referenties. Linnaeus taxonomie bevatte Aristoteliaanse fysica en Christelijke theologie, het maakte de botanie toegangkelijk voor de gewone man en het was succesrijk door het feit dat het praktisch was en gemakkelijk in gebruik. De populariteit van Linnaeus taxonomie werd gereflecteerd in de vele botanische woordenboeken die gepubliceerd werden en zijn termen gebruikten, en het feit dat zelfs soorten monografieen en kinderboeken voorzien waren van een Linnaeus woordenschat.
De verschillende contexten waarin Buffon en Linnaeus werkte leidde tot verschillende opvattingen over de natuur. Het praktische succes van Linnaeus taxonomie en het feit dat zijn inzichten dominant waren in het Parijs na de revolutie,wist bij veel mensen op te reopen dat de aanvallen van Buffon misplaatst waren. Het feit alleen al dat hij het praktische van Linnaeus zijn systeem niet wou inzien, verklaart hoe hij in zijn eigen wereld leefde.
Bij buffon hebben we de natuurlijke historie die tot een wetenschap moest leiden gebaseerd op filosofische argumenten.
Terwijl het systeem van Linnaeus erop voorzien is, dat het als klassificatiesysteem gebruikt word.
donderdag 2 juli 2009
nieuws
Op dinsdag 14 juli om 20.00u : een debat over biodiversiteit
waar? Park spoor noord
Hoelang? Van 20.00 u tot 22.00U
Voor wie interesse heeft in natuur en de onmiddelijke inwerking op ons leefklimaat
waar? Park spoor noord
Hoelang? Van 20.00 u tot 22.00U
Voor wie interesse heeft in natuur en de onmiddelijke inwerking op ons leefklimaat
woensdag 1 juli 2009
kritiek van Buffon op Linnaeus deel 4
Carl Linnaeus had een andere achtergrond dan Buffon. Hij was gevormd als dokter en had weinig interesse in de exacte wetenschappen. Linnaeus richtte zich met zijn taxonomie naar een ander publiek,en was daarin succesvol omwille van de praktische kant.
Linnaeus groeide op in een slaapstadje in zuid Zweden, leerde veel op zichzelf, las geen moderne talen, had een afkeer van cultuur en nieuwe wetenschap. Zelfs nadat hij een succesvolle auteur was en lucratief succes boekte als govermentele adviseur die reizen, collecties en koloniale economieen adviseerde legde hij geen interesse aan de dag van exacte wetenschappen of moderne technologieen. Linnaeus zijn huis was een plaats waar kunst en organische natuur, papegaaien en vinken, en zelfs een jonge oerang oetan, speelde tussen potplanten, insecten, mineraaldeeltjes, wetenschappelijke instrumenten, en botanische notities.
Linnaeus groeide op in een slaapstadje in zuid Zweden, leerde veel op zichzelf, las geen moderne talen, had een afkeer van cultuur en nieuwe wetenschap. Zelfs nadat hij een succesvolle auteur was en lucratief succes boekte als govermentele adviseur die reizen, collecties en koloniale economieen adviseerde legde hij geen interesse aan de dag van exacte wetenschappen of moderne technologieen. Linnaeus zijn huis was een plaats waar kunst en organische natuur, papegaaien en vinken, en zelfs een jonge oerang oetan, speelde tussen potplanten, insecten, mineraaldeeltjes, wetenschappelijke instrumenten, en botanische notities.
Abonneren op:
Posts (Atom)