kritiek van Buffon op Linnaeus deel 4

Carl Linnaeus had een andere achtergrond dan Buffon. Hij was gevormd als dokter en had weinig interesse in de exacte wetenschappen. Linnaeus richtte zich met zijn taxonomie naar een ander publiek,en was daarin succesvol omwille van de praktische kant.

Linnaeus groeide op in een slaapstadje in zuid Zweden, leerde veel op zichzelf, las geen moderne talen, had een afkeer van cultuur en nieuwe wetenschap. Zelfs nadat hij een succesvolle auteur was en lucratief succes boekte als govermentele adviseur die reizen, collecties en koloniale economieen adviseerde legde hij geen interesse aan de dag van exacte wetenschappen of moderne technologieen. Linnaeus zijn huis was een plaats waar kunst en organische natuur, papegaaien en vinken, en zelfs een jonge oerang oetan, speelde tussen potplanten, insecten, mineraaldeeltjes, wetenschappelijke instrumenten, en botanische notities.

kritiek van Buffon op Linnaeus deel 3

De Natuurlijke Historie werd vooral gemaakt en gepubliceerd met oog op de aristocratie. Het was namelijk een erg dure aankoop ( hedentendage trouwens nog). Dit impliceerde dat alleen de elite zijn werk kon bekritiseren,wat dan weer tot gevolg had dat " het hoofdzakelijk de nobele en staatsmannen waren die op Buffon's lezingen aanwezig waren". Buffon drong ook aan bij de koning om zijn Natuurlijke Historie serieus te nemen, en het tot voorbeeld te stellen van de moderne wetenschap. Vol met illustraties " sommige gegraveerd en andere dan weer handgeschilderd", en een uitgebreide uitleg reflecteerde het de natuur van de Jardin en zijn royale macht.

Het feit dat Buffon's Natuurlijke Historie de graadmeter voor taxonomie werd bij de elite, verklaarde meteen het succes. De Natuurlijke Historie werd ook aanzien als een literair meesterwerk. En voor Buffon volgde als naturalist een aantal koninklijke aanstellingen. Hij kreeg een belangrijke aanstelling bij de Academie Francaise ( 1753), ook in de Franse Revolutie [1789)

buffon

Buffon's invloed was groot. Niet alleen verkocht hij van zijn boeken grote aantallen, maar hij beinvloedde de beroemdste achttiende-eeuwse publicaties.Zoals bijvoorbeeld Denis Diderot's Encyclopédie. Sommige passages in de Encyclopédie zijn letterlijk van de hand van Buffon. Bovendien volgde Diderot Buffon in zijn idee dat natuurlijke historie een sleutel moest zijn die je de hele wereld liet begrijpen. Diderot was het ook eens over de comperatieve methode van Buffon. Een van de fundamenten van Buffon's epistemologie. Met dit soort van intellectuele mengeling en een fantastische schrijfstijl zei Rousseau over hem " C' est la plus belle plume de son siécle".

Buffon's eerste passie wqas wiskunde, en in 1733 loste hij een groot probleem op in waarschijnlijkheid en geometrie, beter bekend als " de naald van Buffon". Dit houdt in dat de waarschijnlijkheid erin zit dat als je een naald op tafel gooit die bedekt is met paralelle lijnen, de naald twee lijnen zal kruisen, en dat die naald waarschijnlijk bij de waarde PI zal uitkomen. Buffon's interesse in dit probleem was gegroeid, terwijl hij een systeem wilde uitwerken om een populair gokspel in die tijd te winnen. Gegeven zijn doorgedreven omkering van de natuurlijke historie, plezierde het hem zeer waarschijnlijk dat de mierensoort Leptothax Albipennis, en de werkers van deze mierensoort deze variant van zijn oplossing gebruikte om de mogelkijkheid en omvang van nesten te meten, naast de trajecten die zij aflegde. En zou tot een oplossing kwamen waar ze het best hun nest konden bouwen.

Buffon's blijvende interesse in cijfers wordt ook nog eens aangetoond in een meer fascinerend, maar ook deprimerend hoofdstuk in een van zijn natuurlijke historie boeken. Waarin hij de leeftijden opmat van de mensen die stierven in en rond Parijs. En zo levensverwachtingen calculeerde. De meeste kinderen die de leeftijd van twaalf jaar konden bereiken, mochten rekenen dat ze tot ver in hun late dertiger jaren bleven leven. Diegene die dan ook nog eens hun vijftigste levensjaar haalde, mochten rekenen op een bijkomende levensverlenging van zestien jaar en zeven maanden.

Buffon beweerde ook dat we pas begonnen te leven als we onze morele gedachten konden begrijpen, de eerdere vijftien jaar mochten we er aftellen. Met als gevolg dat iemand die vijfentwintig jaar was,nog maar een kwart had geleefd.

Buffon

Buffon werd door sommige omschreven als haastig,maar Buffon definieerde geniaal als " een grotere geschiktheid voor geduld", en zijn dragende geduld was legendarisch. Hij temde en bestudeerde wilde dieren jaren bij hem thuis.,eraan herinnerend dat gevangenschap zeker hun gedrag veranderde. Hij bouwde een " brandende spiegel" gebaseerd op de Griekse beginselen van een design ontworpen door Archimedes,en gebruikte het om houten gebouwen in brand te steken vanaf een afstand van 200 meter. Zijn motto- naar hemzelf en zijn werknemers toe was " verspil geen tijd", en hij hield vast aan werkdagen van 14 uur per dag dat stramien bleef hij voortzetten tot op oude leeftijd en in slechte gezondheid. Hij betaalde zelfs een bediende 5 kroon per dag gewoon om hem om 5 uur s'morgens te wekken. Buffon's discipline wierp vruchten af. Begin 1749, publiceerde hij 36 delen van zijn Natuurlijke historie. Nog eens acht werden er gepubliceerd na zijn dood.

De belangrijkste geschriften van de Natuurlijke historie handelden over antropologie. Tot in de 21 ste eeuw waren er enkele vasthouders die hard bleven ontkennen dat de menselijke evolutie voortkwam van de aapachtige voorouders.,gedurende Buffon's leven,speculeerde velen dat apen simpelweg inferieure mensen waren- Gedegeneerde kinderen van Adam. Buffon vergeleek de " meest aap-achtige" mensen zoals de Khoi-san ( of beter bekend als Hottentotten) van Zuid-Afrika met de oerang-oetan, die in die tijd aanzien werden als de " meest-menslijkende" aap. Hij concludeerde dat de oerang-oetangs apen waren en de Khoi-San mensen waren, een conclusie die we waarschijnlijk als een stap voortwaarts kunnen noemen in de stamrelaties. Hij verdedigde ook de algemene notie dat mensen bestonden uit een veelheid aan soorten.

Alles daarvoor komt eigenlijk neer op het willen bewijzen dat de mensheid niet bestaat uit essentiele verschillende soorten, en dat de mensheid zelfs bestond uit uitsluitend één soort,dat zichzelf voortplantte en verspreidde over de gehele oppervlakte van de aarde, dat ze verschillende veranderingen ondergingen, door de invloed van het klimaat, verschillen in voedsel, diversiteit in de manier van leven, epidemische ziekten, en alsook de oneindige gevarieerde mix van meer of minder gelijkende individuen.

Buffon was ook niet zonder voorooordelen,hij beschreef de Afrikanen als mensen " met een kleine intelligentie" maar met een "groot gevoel". Hoewel zijn geschriften ook evolutionaire ideeen suggereerde, was Buffon geen evolutionist, toch niet in de moderne opvatting van het woord. Hij erkende dat mensen konden veranderen doorheen de tijd,maar dacht niet aan de mogelijkheid dat we ook weleens zouden kunnen herrezen zijn van andere soorten.

Buffon versus Linnaeus

Er is veel geargumenteerd over het falen van Buffon in het begrijpen van het taxonomische project voorgesteld door zijn Zweedse rivaal Carl Linnaeus ( 1707-1778), Buffon weigerde het idee aan te nemen van het universele "systeem" voor classificatie en ordenen van de "naturalia". Hoewel Buffon in deze argumentatie aan de "verliezende kant" stond, prijzen hedendaagse geschiedkundigen van de wetenschappen hem voor zijn diepe inzichten en vele bijdragen aan de natuurlijke historie. Buffon's oppositie tegen Linnaeus is een centrale episode in de geschiedenis van de wetenschappen. Het gaat over twee conflicterende systemen binnen de natuurlijke historie in het hart van de 18 de eeuw. Deze oppositie noemde men toen " een controverse", maar als het feit is dat Linnaeus niet beantwoordde aan het systeem van Buffon bij de benaming van een saaie,stinkende plant, kan dit toch nooit de kern van de zaak zijn.

Behandelend het onderwerp " systematisering", concentreerde Linnaeus zich op macro- taxonomie, het groeperen van varieteiten in soorten, soorten in genera, genera in ordes enz.

Buffon aan de andere kant, wees erop dat de soorten het enige niveau waren die als echt of natuurlijk konden worden beschouwd worden. In kort samengevat Linnaeus hield van " classificeren", en Buffon hield van "specificeren". Over het onderwerp " benamen", gebruikte Linnaeus een binominaal systeem van nomenclaturen gebaseerd op het Latijn, dat tot op heden ten dage gebruikt wordt. Buffon probeerde in het Frans de namen van dieren en planten te introduceren die gebruikt werden in andere talen ( bv jaguar). Buffon's aanval op het klassificatiesysteem word vaak aanzien als een gebrek van zijn biologische kennis. Maar er zijn verschillende gronden om zijn argumenten serieus te nemen.

Lord Monboddo legde het in een brief ( geschreven rond 1773) aan Linnaeus als volgt uit.

Sinds " de distributie van genra en soorten het fundament vormen voor alle menselijke kennis" schreef hij is Buffon niet alleen een Adverteerder voor Linnaeus maar ook " een vijand van alle filosofie, en van alle menselijke kennis" ( Monboddo, 1773,555). Classificatie is dus niet niet meer alleen een wetenschappelijke discipline op zichzelf;maar impliceert het een algemene filosofie van kennis en speelt het een rol in het debat van nominalist versus realist.

Buffon

George Louis Leclerq de Buffon ( 1707-1788) was een Franse bioloog en hoofd van de koninklijke tuinen van de Franse koning Lodewijck XV.

Buffon werd geboren te Monbard in Bourgondie als zoon van Benjamin Francois Leclerq en Anne-Christine Marlin. Buffon bezocht een jezuietenschool te Dijon en studeerde vanaf 1728 geneeskunde, astronomie en botanie aan de universiteit van Angers. Na een duel in 1730, waarbij hij een Engelsman doodde, werd hij gedwongen tijdelijk uit Frankrijk te vertrekken. Na zijn terugkeer werd hij in 1739 benoemd tot directeur van de Jardin du roi waarbij hij de koninklijke musea,tuinen en menagerieen te beheren kreeg. Het begin van zijn levenswerk.

In 1749 werd het eerste deel van Histoire Naturelle gepubliceerd. Er zouden in de veertig jaar nog 43 delen volgen. Buffon behandelde de natuurlijke historie op een moderne wetenschappelijke manier en rekende af met de religieuze invloed erbinnen. Buffon kan worden beschouwd als de voorloper van de biologie en geologie.